Spider Solitaire

این قوانین استاندارد اسپایدر سولیتیر است که بیشتر نسخه‌های دیجیتال—از جمله بازی کلاسیک ویندوز—به‌کار می‌برند. یک‌بار چیدمان را یاد بگیرید؛ بعد با نکته‌های زیر از تمرین یک‌خال به پخش دوخال و چهارخال بروید.

هدف

هشت زنجیره نزولی کامل هم‌خال بسازید، از شاه تا آس. هر زنجیره تمام‌شده از ستون‌ها برداشته می‌شود. وقتی هر هشت تا پاک شد، برده‌اید.

چیدمان

اسپایدر دو دسته استاندارد ۵۲تایی دارد (جمع ۱۰۴).

• ستون‌ها: ۱۰ تا. چهار تای اول هر کدام ۶ کارت؛ شش تای دیگر هر کدام ۵ (۵۴ کارت). در شروع فقط کارت بالای هر ستون رو است.
• ذخیره: ۵۰ کارت باقی. هنگام پخش از ذخیره، یک کارت رو روی هر ستون می‌آید.
• زنجیره‌های برداشته‌شده: زنجیره کامل شاه‌تاآس هم‌خال میز را ترک می‌کند (اغلب به‌صورت توده پایه نشان داده می‌شود).

حرکت‌ها چگونه کار می‌کنند

می‌توانید کارت را روی کارتی بگذارید که دقیقاً یک رتبه بالاتر است. برای یک کارت خال مهم نیست: ۹ دل می‌تواند روی ۱۰ خاج بنشیند.

چند کارت را با هم فقط وقتی جابه‌جا می‌کنید که دنباله نزولی پیوسته هم‌خال بسازند. توده‌های خال مخلوط می‌توانند روی میز بمانند، اما معمولاً باید یکی‌یکی جدا شوند تا دوباره زنجیره تمیز هم‌خال بسازید.

هر کارت تکی—یا هر زنجیره متحرک هم‌خال—می‌تواند به ستون خالی برود. ستون‌های خالی ارزشمندترین منبع اسپایدرند: توده مخلوط را باز می‌کنند، شاه را موقت می‌گذارند، و میز را به سوی زنجیره کامل دوباره می‌چینند.

پخش از ذخیره

وقتی حرکت مفید نمانده—یا تصمیم می‌گیرید میز به کارت تازه نیاز دارد—از ذخیره پخش کنید. ده کارت جدید ظاهر می‌شود، یکی روی هر ستون.

طبق قوانین استاندارد نباید وقتی ستونی خالی است پخش کنید. اول خالی‌ها را پر کنید. پخش زودهنگام می‌تواند زنجیره خوب را زیر ردیف تازه دفن کند—قبل از دست زدن به ذخیره حرکت‌های مفید میز را تمام کنید.

سختی: یک، دو و چهار خال

• یک خال — معمولاً همه خاج (یا یک خال دیگر که روی دو دسته تکرار شده). زنجیره‌ها آسان جابه‌جا می‌شوند. ایده‌آل برای یادگیری قوانین و عادت خوب.
• دو خال — معمولاً دل و خاج. ساخت هم‌خال مهم‌تر می‌شود و ستون خالی حیاتی است.
• چهار خال — نسخه کامل و کلاسیک بازی. ساختن زنجیره‌های متحرک هم‌خال دشوارتر است، توده‌های مخلوط فراوان‌اند و بسیاری از دست‌ها بسیار سخت هستند. شانس برد به نحوه پخش کارت‌ها، نسخه قوانین و تصمیم‌های بازیکن بستگی دارد.

تا وقتی بازی ستون خالی و زمان ذخیره طبیعی شود روی یک خال بمانید. بعد به دو خال بروید. چهار خال را چالش بلندمدت بدانید.

نکته‌های راهبردی که واقعاً کمک می‌کنند

• کارت پشت‌رو را زود باز کنید. هر کارت پنهانی که رو شود گزینه را زیاد می‌کند. اگر دو حرکت شبیهند، آن را بزنید که کارت باز می‌کند.
• ستون خالی را حفظ کنید. خالی را بی‌فکر پر نکنید. برای شکستن توده مخلوط، آزاد کردن کارت دفن‌شده، یا ساخت زنجیره هم‌خالی که بدون آن جابه‌جا نمی‌شود به‌کار ببرید.
• هر وقت شد هم‌خال بچینید. حرکت خارج خال اغلب لازم است، اما ستون‌های متناوب عمیق بعداً سخت باز می‌شوند. مخلوط را تا حد ممکن کم‌عمق نگه دارید.
• قبل از پخش فکر کنید. پخش یک‌باره ده کارت اضافه می‌کند. اگر هنوز حرکت مفید روی میز هست—یا ستون خالی که خوب به‌کار نرفته—بعداً پخش کنید.
• ستون‌ها را متعادل کنید. ستون‌های خیلی بلند حرکت را محدود می‌کنند. پخش کار روی میز معمولاً از انباشتن همه در یک توده بلند بهتر است.
• شاه را در ستون خالی فقط با برنامه بگذارید. ستون خالی می‌تواند شاه (یا زنجیره از شاه) بگیرد، اما گاهی کاربرد بهتر انبار موقت برای آزاد کردن مانع جای دیگر است.
• از بازگرداندن حرکت برای یادگیری استفاده کنید. اگر نسخه بازی این امکان را دارد، مسیرهای مختلف را—به‌ویژه در چهارخال—آزمایش کنید و به‌جای حدس زدن، نتیجه حرکت‌ها را بسنجید.

اشتباه‌های رایج

• پخش از ذخیره به‌محض «آرام» شدن میز، به‌جای جستجوی یک کارت پشت‌روی دیگر برای باز کردن یا یک ستون خالی دیگر برای ساختن.
• پر کردن ستون خالی با کارت تصادفی «فقط برای استفاده از جا».
• ساخت زنجیره مخلوط بلند که به‌صورت یک واحد جابه‌جا نمی‌شود.
• پرش مستقیم به چهارخال و ترک بعد از چند باخت—جهش سختی واقعی است؛ اول روی سطح آسان‌تر تمرین کنید.

اسپایدر سولیتیر یک بازی ورق تک‌نفره با دو دسته کارت است. در ده ستون دنباله‌های نزولی می‌چینید و با تکمیل هشت زنجیره هم‌خال از شاه تا آس، میز را پاک می‌کنید. این بازی از کلوندایک کلاسیک دشوارتر است و به برنامه‌ریزی، مدیریت درست خال‌ها و استفاده حساب‌شده از ستون‌های خالی نیاز دارد.

در این صفحه اسپایدر سولیتیر را رایگان در مرورگر بازی کنید—بدون دانلود و بدون حساب. سطح یک‌خال، دوخال یا چهارخال را انتخاب کنید، هر وقت خواستید پخش تازه شروع کنید، و بازی را استراحت کوتاه یا نشست پازل طولانی‌تر بدانید.

اسپایدر سولیتیر چیست؟

اسپایدر از شناخته‌شده‌ترین بازی‌های خانواده سولیتیر «عنکبوت» است. پخش استاندارد دو دسته کامل ۵۲تایی (۱۰۴ کارت) دارد. پنجاه‌وچهار کارت در ده ستون چیده می‌شود؛ بقیه ذخیره است و وقتی به ردیف تازه نیاز دارید ده کارت یک‌جا می‌دهد—یکی روی هر ستون.

برخلاف کلوندایک، برد عمدتاً با ساختن پایه آس بیرون میز نیست. زنجیره‌های کامل شاه‌تاآس هم‌خال را داخل ستون‌ها جمع می‌کنید. زنجیره تمام‌شده برداشته می‌شود. هر هشت تا پاک شود، برده‌اید.

برای همین اسپایدر با سولیتیر ویندوز آشنا فرق دارد. کلوندایک پیدا کردن زودهنگام آس و ساخت پایه را پاداش می‌دهد. اسپایدر باز کردن کارت‌های پشت‌رو، نگه داشتن ستون خالی، و متحرک نگه داشتن زنجیره هم‌خال را پاداش می‌دهد تا میز را دوباره بچینید.

تاریخچه بازی

اسپایدر در میان بازی‌های ورق تک‌نفره نسبتاً جدید است. منابع معتبر تاریخ بازی‌های ورق، شکل کلاسیک دودسته‌ای آن را به میانه قرن بیستم نسبت می‌دهند و اغلب سال ۱۹۴۹ را ذکر می‌کنند. نام بازی به هشت زنجیره لازم برای برد اشاره دارد، مانند هشت پای عنکبوت، نه به یک افسانه کهن.

خود بازی‌های صبر در اروپا در قرن‌های هجدهم و نوزدهم رایج شدند و بعد سرگرمی خانگی شدند. داستان‌هایی که زندانیان اشرافی باستیل سولیتیر را «اختراع» کردند، یا مری ملکه اسکاتلند شب اعدام چیدمان «پیشگویانه» زد، هنوز در وب می‌چرخد. این‌ها افسانه درباره ورق‌بازی کلی‌اند، نه ریشه مستند اسپایدر—فولکلور بدانید نه واقعیت.

نسخه دیجیتال بازی را جهانی کرد. مایکروسافت آن را در Microsoft Plus! برای ویندوز ۹۸ گذاشت (۱۹۹۸). در ویندوز Me برگشت و با ویندوز XP بسیار شناخته شد؛ سپس در ویستا و ویندوز ۷ ادامه یافت. نسخه‌های بعدی ویندوز سولیتیرهای مایکروسافت را به Microsoft Solitaire Collection بردند و دیگر بازی سبک XP را به همان شکل به‌عنوان لوازم جانبی داخلی نفرستادند. نسخه‌های HTML5 آنلاین اکنون همان قوانین را روی گوشی، تبلت و دسکتاپ بدون نصب نرم‌افزار ممکن می‌کنند.

چرا مردم به بازی ادامه می‌دهند

اسپایدر میان یک سولیتیر آرام و یک معمای منطقی جدی قرار می‌گیرد. حالت یک‌خال برای تازه‌کاران مناسب است و سازوکار بازی را آموزش می‌دهد. در حالت دوخال، چیدن نامرتب دردسر بیشتری ایجاد می‌کند و چهارخال چالشی جدی است: بسیاری از دست‌ها دشوارند و بعضی حتی با بازی بی‌نقص هم ممکن است بردنی نباشند. برآوردهای منتشرشده از نرخ برد با توجه به قوانین، نرم‌افزار و روش تحلیل متفاوت‌اند؛ بنابراین یک درصد معتبر و یکسان برای همه نسخه‌ها وجود ندارد.

بازیکنان با هدف‌های گوناگون سراغ بازی می‌آیند: استراحتی کوتاه میان کارها، یک جلسه طولانی‌تر در عصر، تمرین فکر کردن چند حرکت جلوتر یا زنده کردن خاطره بازی کلاسیک ویندوز. شروع بازی در مرورگر آسان است: صفحه را باز کنید، کارت‌ها را پخش کنید و بازی را آغاز کنید.

اسپایدر در برابر سولیتیرهای دیگر

• Klondike — «سولیتیر» آشنا با هفت ستون و پایه‌های آس. برای بیشتر تازه‌کارها آسان‌تر است؛ تاکتیک ستون خالی کمتر پررنگ است.
• FreeCell — تقریباً همه کارت‌ها از اول رو هستند، با خانه‌های آزاد به‌عنوان انبار موقت. هنوز مهارت می‌خواهد، اما منابع با ذخیره اسپایدر فرق دارد.
• Pyramid / TriPeaks — پاک‌سازی با جفت یا زنجیره کوتاه، معمولاً یک دسته و چیدمان دیگر.
• Spiderette — خویشاوند یک‌دسته با چیدمان نزدیک کلوندایک؛ هم‌خانواده است اما همان اسپایدر دو دسته نیست.

اگر کلوندایک را می‌شناسید، اسپایدر را کندتر و راهبردی‌تر ببینید. اگر برنامه‌ریزی FreeCell را دوست دارید، اسپایدر چهارخال از نظر روح آشناست—هرچند ابزارها فرق دارند: ستون‌های خالی و زمان پخش از ذخیره.

نکات سریع

• کارت در بازی: ۱۰۴ (دو دسته).
• ستون‌ها: ۱۰ (چهار تا با ۶، شش تا با ۵)؛ در شروع فقط کارت بالای هر ستون رو است.
• ذخیره: ۵۰ کارت، هر بار ۱۰ تا روی همه ستون‌ها.
• هدف: تکمیل و برداشتن ۸ زنجیره هم‌خال از شاه تا آس.
• سختی رایج: ۱ خال (آسان‌ترین)، ۲ خال، ۴ خال (سخت‌ترین).
• ریشه نام: هشت پاک‌سازی برای برد—مثل هشت پای عنکبوت.

پرسش‌های متداول

پخش تازه را در بازی بالای صفحه امتحان کنید—اگر تازه‌کارید با یک‌خال شروع کنید، یا اگر چالش کلاسیک کامل می‌خواهید به چهارخال بروید.