نسخههای دیجیتال نگاه به خطا را نیز تغییر دادند: بازیکن میتواند حرکت را برگرداند، نتیجه را مقایسه کند و سطح دشواری را انتخاب کند. به این ترتیب، سولیتیر بیش از پیش به معمایی قابل بهبود تبدیل شد.
گونههای مختلف تعادلهای متفاوتی میان شانس و برنامهریزی دارند. بنابراین سولیتیر فقط یک بازی نیست، بلکه خانوادهای از مسئلههای آرام است که با پخش تصادفی آغاز میشود و به ساختن نظم میرسد.
سولیتیر نام کلی بازیهای کارتی برای یک بازیکن است؛ در این بازیها دسته کارت بر اساس قواعد مشخص چیده میشود و نتیجه به ترکیبی از ترتیب کارتها، منطق و شکیبایی بستگی دارد. امروز این واژه بیشتر با Klondike رایانهای شناخته میشود، اما سنت سولیتیر بسیار گستردهتر و قدیمیتر است.
تاریخچه بازی
ریشههای کارتی و شکلهای نخستین
تاریخ دقیق پیدایش بازیهای سولیتیر معلوم نیست، زیرا سرگرمیهای اولیه با کارت مدتها در سنت شفاهی و خانگی وجود داشتند. این بازیها در جاهایی شکل گرفتند که کارتهای بازی رواج داشتند، اما همیشه همراهی برای یک بازی معمولی پیدا نمیشد.
در فرهنگ اروپایی، بازیهای سولیتیر در سدههای هجدهم و نوزدهم بیشتر دیده شدند. آنها فقط بازی نبودند، بلکه سرگرمی آرامی برای خانه، سالن یا شبی طولانی به شمار میآمدند، و در زبانهای مختلف نامهایی مانند patience وsolitaire رواج یافت.
بازیهای نخستین سولیتیر بسیار متنوع بودند. بعضی شبیه معما بودند، جایی که تقریباً همه اطلاعات دیده میشد، و بعضی دیگر بیشتر به تصادف وابسته بودند، زیرا بخشی از کارتها در دسته پنهان میماند.
سولیتیر در زندگی روزمره و فرهنگ
در سده نوزدهم، سولیتیر به یکی از راحتترین سرگرمیهای کارتی تبدیل شد. برای آن نیازی به جمع، شرطبندی، تیم یا سرعت بالا نبود؛ یک میز، یک دسته کارت و دانستن قواعد کافی بود.
سولیتیر معنای نمادین نیز پیدا کرد. در ادبیات و فرهنگ روزمره، چیدن کارتها اغلب با انتظار، اندیشه و تلاش برای دیدن نظم در تصادف پیوند میخورد.
با گذشت زمان، خانوادههای پایداری از بازیهای سولیتیر شکل گرفتند. Klondike بر پایه ناحیه بازی، ذخیره و پایهها ساخته میشود؛ FreeCell تقریباً همه اطلاعات را آشکار میکند؛ Spider Solitaire دنبالههای بلند میطلبد؛ و Pyramid بر حذف جفت کارتها تکیه دارد.
گذار به عصر دیجیتال
بازیهای سولیتیر با گسترش رایانههای شخصی به شهرت گسترده رسیدند. بازیای که پیشتر باید با دست چیده میشد، برای صفحهنمایش مناسب بود: برنامه دسته را بر میزد، حرکتهای مجاز را کنترل میکرد و شروع بازی تازه را آسان میساخت.
نسخههای موجود در سیستمعاملهای محبوب نقش ویژهای داشتند. برای بسیاری از کاربران، Klondike رایانهای نخستین آشنایی با سولیتیر بود و به آنها یاد داد چه زمانی کارتها را برگردانند، ستونها را آزاد کنند و کارتها را به پایهها ببرند.
امروز سولیتیر در مرورگرها، برنامههای موبایل و مجموعههای کلاسیک کارت وجود دارد. این بازی دوام آورده، زیرا ایده اصلی آن ساده و پایدار است: باید از یک پخش تصادفی، کمکم نظم ساخت.